Το κριτήριο της κολοκυθόπιτας [1] είναι κάτι σαν το νόμο του Godwin.
For example, there is a tradition in many newsgroups and other Internet discussion forums that once such a comparison is made, the thread is finished and whoever mentioned the Nazis has automatically “lost” whatever debate was in progress. This principle itself is frequently referred to as Godwin’s Law. It is considered poor form to raise such a comparison arbitrarily with the motive of ending the thread.
Το κριτήριο της κολοκυθόπιτας είναι κάπως διαφορετικό αλλά αντίστοιχα ισχυρό. Επικαλείσαι την (ακατάρριπτη) γευστική συμπάθειά ή αντιπάθειά σου προς την κολοκυθόπιτα για να τεκμηριώσεις το οτιδήποτε. Για παράδειγμα, και για να επανέλθω στο θέμα μας, θέλετε να τεκμηριώσετε ότι δεν είναι εφικτή η κατάργηση της θητείας:
Όπως έχω ήδη αναφέρει δεν μου αρέσει η κολοκυθόπιτα και συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα να καταργηθεί η υποχρεωτική στράτευση των Ελλήνων.
Φυσικά αν γράψετε το παραπάνω θα γίνεται δικαίως περίγελος. Είναι αντίστοιχο με ένα μαθητή να λύνει ένα πρόβλημα μαθηματικών λέγοντας ότι [3x = 9, άρα y = 12], χωρίς να έχει στη διάθεσή του κάποια άλλη εξίσωση που να συσχετίζει το x με το y.
Ας κάνουμε τώρα μια πιο προσεκτική επιλογή λέξεων:
Με βάση τις ανάγκες αμυντικής ικανότητας της χώρας, δεν τίθεται ζήτημα να καταργηθεί η υποχρεωτική στράτευση των Ελλήνων.
Η παραπάνω πρόταση είναι το ίδιο ανίσχυρη σε λογική με την αρχική αλλά φαινομενικά παρόμοια ισχυρή με το [3x = 150000 άρα x=50000], όπου x οι κληρωτοί που χρειαζόμαστε κάθε χρόνο [2]. Αλλά δεν είναι.
Για κάτσε ρε μεγάλε και που ξέρεις ποιες είναι οι αμυντικές ικανότητες της χώρας;
Μα αυτό ακριβώς είναι το ένα κομμάτι του προβλήματος. Δεν ξέρω [3]. Αν ήξερα θα μπορούσα να δεχτώ την παραπάνω πρόταση ως μερικώς σωστή. Οι αμυντικές ικανότητες είναι μια ανεξάρτητη μεταβλητή στο σύστημά μας για την οποία δεν έχω input. Αντί για [3x = 150000 άρα x=50000] έχω κάτι σαν [3x=w, άρα x=50000]. Το w είτε εκφράζει κολοκυθόπιτες είτε αμυντικές ανάγκες είναι ποσοτικά ακαθόριστο.
Ναι ρε φίλε, αλλά αν “w = τόσες αμυντικές ανάγκες” κάπως σχετίζεται με το x, ενώ αν “w = τόσες κολοκυθόπιτες” δεν υπάρχει καμιά σχέση. Οπότε κάνω ορισμένες παραδοχές και μια καλή εκτίμηση για το w και …
Όχι ακριβώς. Συνεχίζοντας να χρησιμοποιούμε semantics πρωτοβάθμιας εξίσωσης παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες. Στην κάλυψη των αμυντικών αναγκών (το w ντε) συνεισφέρουν οι ΕΠΟΠ, οι έξυπνοι εξοπλισμοί, η αποτρεπτική ισχύς, οι ευέλικτες διοικητικές δομές και αρκετά άλλα που μπορείτε να διαβάσετε στον ειδικό τύπο. Ταυτόχρονα, δεν είναι αρκετά σαφές πώς και αν η ύπαρξη κληρωτών είναι αναγκαία σε ένα σύγχρονο στρατό ή ένα μοντέρνο πόλεμο (τους Αργεντινούς δεν τους βοήθησε και πολύ πάντως). Δηλαδή η έστω πρωτοβάθμια εξίσωσή μας είναι κάπως πιο πολύπλοκη:
a(1)x(1) + a(2)x(2) + … + a(n)x(n) >= w
Στην παραπάνω εξίσωση θεωρώντας ότι x(1) είναι ο αριθμός κληρωτών στον Στρατό Ξηράς που χρειαζόμαστε παραμένει αρκούντως ασαφές αν:
- Το a(1) έχει θετικό ή αρνητικό πρόσημο στους καιρούς μας σε περίοδο ειρήνης. Το ΠΑΣΟΚ υποθέτει σιωπηλά ότι είναι θετικό αλλά οι αρχηγοί ΓΕΑ και ΓΕΝ ξεκάθαρα διαφωνούν.
- Πόσο μεγάλο είναι το a(1) αν έχει θετικό πρόσημο. Γιατί αν είναι αρκούντως μικρό [4][5] ίσως και να μην αξίζει τον κόπο να ταλαιπωρούμε τους νέους μας όχι για 12 μήνες αλλά έστω ένα μήνα.
- Πόσο μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε το a(1): γιατί αν η θητεία είναι “χαμένος χρόνος” (κατά δήλωση του πρωθυπουργού) σε “σκοπέτα, γόπινγκ και καλλιόπες” (κατά δήλωση των στρατευμένων) η λύση δεν είναι να μάθουμε ξένες γλώσσες στο στρατό αλλά είτε να μειώσουμε τη θητεία και κατ’επέκταση τον χαμένο χρόνο είτε να αυξήσουμε άμεσα (πώς) τη συνεισφορά της στην Εθνική Άμυνα.
- Θεωρώντας ως δεδομένο ότι η θητεία έχει πολλαπλά προβλήματα (αφαίρεση του νέου από τον παραγωγικό ιστό, διακοπή της επαγγελματικής του δραστηριότητας, απώλεια φορολογικών εσόδων από το κράτος, ψυχολογική επιβάρυνση του νέου κ.α.) αν είναι εφικτό να μεγιστοποιήσουμε και σε τι βαθμό αλλά και βάθος χρόνου τα [a(2) ... a(n)] ώστε η εξίσωση να έχει λύση και για x(1) = 0.
Το αν η θέση του ΠΑΣΟΚ θυμίζει περισσότερο το κριτήριο της κολοκυθόπιτας αντί για μια οργανωμένη αντιμετώπιση ενός Optimization problem με ζητούμενο τη μείωση της θητείας (κάτι που αποδέχεται ως ζητούμενο το ΠΑΣΟΚ) αφήνεται ως προσωπική κρίση. Η προσωπική μου άποψη είναι προφανής πιστεύω.
References
[1] Τον όρο νομίζω τον διάβασα πρώτη φορά στην πλέον ανενεργή Ελληνική Λίστα Οπαδών Φόρμουλα Ένα. Στην προκειμένη περίπτωση, μετά από μια τεράστια διαφωνία για κάτι πρακτικά ατεκμηρίωτο (π.χ. αν ο Senna ή ο Schumacher είναι ο καλύτερος οδηγός όλων των εποχών, ειλικρινά δε θυμάμαι) κάποιος φιλικά μας παρότρυνε να εφαρμόσουμε το κριτήριο της κολοκυθόπιτας: σε άλλους αρέσει και σε άλλους όχι, δεν υπάρχει λόγος να χαλάμε τις καρδιές μας. Προφανώς ο όρος χρησιμοποιείται κάπως διαφορετικά στο παρόν post.
[2] Προφανώς η συσχέτιση αμυντικών αναγκών με ανάγκες σε κληρωτούς δεν μπορεί να εκφραστεί με εξισώσεις πρώτου βαθμού. Σκοπός του post αυτού είναι να καταδείξει την έλλειψη οιασδήποτε συσχέτισης στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.
[3] Το μόνο σχετικό στοιχείο που γνωρίζω είναι η “οροφή στρατεύματος”, η οποία όμως είναι άγνωστο πώς καθορίζεται.
[4] Falkland wars, the role of air power
[5] On the role of air power even in ground attacks
