(Όποιος αισθάνεται έτοιμος να βάλει την ετικέτα παρακαλείται να ξεκινήσει την ανάγνωση από το τέλος)
Άμα φτάσατε ως εδώ ήδη θα αναρωτιέστε “τι σχέση έχει η πράσινη ανάπτυξη με τη στρατιωτική θητεία”. Έχει όταν μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ ή ορθότερα έχει όταν θέλει να αποδείξει κάποιος ότι το ΠΑΣΟΚ στο θέμα της στρατιωτικής θητείας δεν έχει κάποια ξεκάθαρη πολιτική και στόχους. Και ο καλύτερος τρόπος να το αποδείξεις είναι να συγκρίνεις τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ για τη θητεία με τις θέσεις του για την πράσινη ανάπτυξη.Αντιγράφω λοιπόν από την περίληψη κειμένου διαλόγου του ΠΑΣΟΚ για την πράσινη ανάπτυξη:
Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται να πετύχει το 18% της ενέργειας να προέρχεται από ΑΠΕ έως το 2020 και θα προσπαθήσει να το ανεβάσει στο 20%.
…
Θέτει ως στόχο την εθνική συμμετοχή στην προστιθέμενη αξία του εξοπλισμού (Σ.Σ: για ΑΠΕ) το 50% μέχρι το 2020.
…
Τουρισμός: Το ΠΑΣΟΚ θα αποσύρει το Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό που θέλει να επιβάλλει η ΝΔ.
…
Μεταφορές: Ανώτατος χρόνος πρόσβασης σε στάση δημόσιας συγκοινωνίας τα 10 λεπτά από όποιο σημείο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.
…
Στόχος η αύξηση του πρασίνου ανά κάτοικο κατά 20% μέσα σε μια τετραετία.
…
Διαχειριστικά εργαλεία περιβαλλοντικής πολιτικής: Επιβολή περιβαλλοντικής και ενεργειακής σήμανσης (eco-labeling) στις ηλεκτρικές συσκευές και σε όλα τα προϊόντα μέχρι το 2015.
…
δημιουργία ανεξάρτητου Υπουργείου Περιβάλλοντος
Πώς σας φαίνονται τα παραπάνω; Σωστά ή λάθος; Εφικτά ή όνειρα θερινής νυκτός; Προσωπικά καλά μου φαίνονται αλλά δεν έχω διαβάσει αρκετά για το θέμα ώστε να κρίνω κατά πόσο είναι εφικτά. Αυτό που μπορώ όμως να κάνω πιο εύκολα είναι εφαρμόσω τη σκωπτική ματιά του Engineering (Project) Manager (that’s what I do for a living) και να πω μισό ΜΠΡΑΒΟ! Αν στις επόμενες τρεις Εθνικές εκλογές επιλέξω κόμμα με βάση την πράσινη ανάπτυξη, ψηφίσω ΠΑΣΟΚ (γιατί θεωρώ ότι το πρόγραμμά του σε αυτόν τον τομέα είναι το καλύτερο) και αυτό βγει κυβέρνηση και τις τρεις φορές μπορώ να έχω ΕΠΤΑ απόλυτα μετρήσιμους στόχους και να πω όχι μόνο αν το ΠΑΣΟΚ πέτυχε ή όχι αλλά και σε τι βαθμό.
Γιατί μισό και όχι ολόκληρο ΜΠΡΑΒΟ; Γιατί, αφενός κάποιοι στόχοι δίνονται με ορίζοντα δεκαετίας χωρίς ενδιάμεσα milestones (το οποίο είναι προφανής παράλειψη για ένα κόμμα που διεκδικεί μια κυβέρνηση με ορίζοντα τετραετίας) και αφετέρου δυστυχώς δε λείπουν οι γενικόλογες δεσμεύσεις. Για παράδειγμα στο αναλυτικό κείμενο διαλόγου θα διαβάσετε κοντά 20 φορές για δημιουργία νέων ή/και υψηλής ποιότητας θέσεων εργασίας (hint: search for “εργασίας”) ωστόσο θα βρείτε μόλις μία σχετική δέσμευση, η οποία δεν είναι ούτε ισχυρή ούτε μακροχρόνια:
Σε πρώτη φάση θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα απασχόλησης 20.000 πράσινων θέσεων εργασίας.
Ορίστε; Πρώτη φάση; Τι θα πει πρώτη φάση; Σε ένα ή σε τέσσερα χρόνια; Και τι εννοείτε “θα μπορούσε”; Από τι θα εξαρτηθεί αν θα μπορέσει ή όχι; Η greenpeace σας βάζει τα γυαλιά κύριοι του ΠΑΣΟΚ. Με γραφήματα, διεθνή στατιστικά και όχι ευχολόγια αλλά συγκεκριμένους στόχους.
Συνυπολογίζοντας και τις έμμεσες θέσεις απασχόλησης που πυροδοτούνται από τη στροφή στην πράσινη οικονομία (λόγω τόνωσης της κατανάλωσης), η συνολική απασχόληση (άμεση και έμμεση) ως το 2020 υπολογίζεται σε 256.000-403.500 θέσεις εργασίας.
Ας πάμε τώρα στη θητεία. Ο Παναγιώτης Παπαχατζής μετά από μια κριτική που άσκησα στο twitter για την ανυπαρξία των θέσεων του ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε να με παραπέμψει το συντομότερο στο κατάλληλο κείμενο. Αφού τον συγχαρώ και τον ευχαριστήσω για τη συνέπειά του (στον τομέα επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ όντως επικοινωνούν και μπράβο τους) παραθέτω το επίμαχο κείμενο-θέση του ΠΑΣΟΚ:
Επανεξέταση του χρόνου θητείας, µε βάση τις αµυντικές ανάγκες αλλά και τα κοινωνικά προβλήµατα και σε συνάρτηση µε τη πρόσληψη επαγγελµατιών οπλιτών, µε επιδίωξη τη µείωση της θητείας κάτω από 12 µήνες.
Συγκρίνετε με τα δύο διαφορετικά είδη στόχων που σχετίζονται με την πράσινη ανάπτυξη. Εφαρμόστε τη σκωπτική ματιά του project manager και αξιολογήστε τη θέση του ΠΑΣΟΚ. Με βάση ποιες αμυντικές ανάγκες; Ποια είναι τα κοινωνικά προβλήματα που θα δημιουργήσει η μείωση της θητείας; Πόσοι επαγγελματίες οπλίτες πρέπει να προσληφθούν και μέχρι πότε; Ποιος είναι ο απώτερος στόχος, μείωση ή κατάργηση και αν μείωση στους πόσους μήνες; Πότε σκοπεύουμε να τον πετύχουμε;
Η θέση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι στόχος αλλά ένα ευχολόγιο. Είναι κάτι που περιμένεις να διαβάσεις σε έκθεση μαθητή 3ης Λυκείου και όχι σε Executive Summary Project Plan. Όποιος έγραψε αυτό το κείμενο είναι ακατάλληλος για project manager έργων ακόμα και 10.000€. Όποιος έγραψε αυτό το κείμενο καταδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο γιατί είμαι αηδιασμένος με την πολιτική. Και θα ήθελα το όνομά του έτσι ώστε να μη συνεργαστώ ποτέ μαζί του επαγγελματικά.
Επιφυλλάσσομαι όχι μόνο για πιο εμπεριστατωμένη κριτική του υπόλοιπου κειμένου αλλά και διατύπωση προσωπικής θέσεις. Μέχρι τότε μπορείτε να απολαύστε περισσότερες γενικολογίες από τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ όπως µεγιστοποίηση του αισθήµατος ασφάλειας, εξορθολογισµό των αµυντικών δαπανών, κινδύνους ασφαλείας στο σύγχρονο εγγύς και ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον, µέρισµα ειρήνης, ασύµµετρες απειλές (πού ‘σαι Πολύδωρα!), συµµετοχή στην αντιµετώπιση φυσικών και τεχνικών καταστροφών (du-oh! και νόμιζα ότι το σύνταγμα έλεγε απλά να συνεισφέρω στην εθνική άμυνα), βελτίωση της κοινωνικής προσφοράς.
Υ.Γ. Όποιος έβαλε την ετικέτα μπορεί να πάει στα τσακίδια.
May 23, 2009 at 10:38 pm |
Είναι καινός πολιτικός λόγος και των δύο κομμάτων. Από τον Ιανουάριο κι έπειτα ακούω κάθε πρωί ΝΕΤ Ράδιο. Έχω σιχαθεί τις ανόητες υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ κι έχω απηυδήσει με τα σκάνδαλα της ΝΔ και το επίπεδο διαφθοράς στην πολιτική ζωή της χώρας.
Και δεν θέλω να ξανά-ακούσω την λέξη “πολιτικό κόστος”.
May 24, 2009 at 2:28 am |
Η κριτική που κάνεις είναι σεβαστή.
Υπάρχει όμως μία υπερεκτίμηση στις δυνατότητες που έχει ένα κόμμα που δεν βρίσκεται στην κυβέρνηση.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, δεν μπορούν να σου παρουσιάσουν εναλλακτικό προϋπολογισμό (αυτό νομίζω ότι θέλεις και αυτό θα ήθελα και εγώ) και ο λόγος είναι ότι δεν γνωρίζουν τα πραγματικά στοιχεία. Ναι, ξέρουν αρκετά περισσότερα από ένα μέσο πολίτη, έχουν καλύτερες πηγές και θεσμικά εργαλεία για πρόσβαση σε πληροφορίες (π.χ. να τις ζητήσουν μέσω επερώτησης στην Βουλή). Αλλά υπάρχουν σημαντικά στοιχεία για την λειτουργία, τις υποχρεώσεις και την πορεία του κράτους που δεν είναι διαθέσιμα. (π.χ. εδώ και μήνες το Υπ. Απασχόλησης νομίζω ότι δεν ανακοινώνει στοιχεία για τους δείκτες απασχόλησης/ανεργίας…)
Υπάρχουν ακόμη και παράγοντες που είναι εξορισμού αστάθμητοι και 10φορές περισσότερο όταν δεν τους επηρεάζεις ως κυβέρνηση, όπως π.χ. η μεταβολή των αμυντικών αναγκών και δαπανών ανάλογα με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ ή με την πιθανή ή απίθανη επίλυση του Κυπριακού. Ή συνθήκες που αλλάζουν, από την στιγμή που καταρτίζεις το πρόγραμμα, μέχρι να έρθει η (ξαφνική, δυστυχώς στην Ελλάδα…) ώρα των εκλογών: π.χ. πώς αλλάζει μία στρατηγική υλοποίησης ενός προγράμματος για fiber to the home, ανάλογα με το αν ο ΟΤΕ είναι υπό τον έλεγχο του Δημοσίου ή όχι.
Δεν αμφιβάλω ότι τα κόμματα θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερη δουλειά, τεκμηριώνοντας καλύτερα τις προτάσεις τους -και αυτό μπορεί μόνο να γίνει όταν πολίτες σαν εσένα το απαιτούν.
Θεωρώ όμως ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η αναξιοπιστία των κομμάτων και η αμφισβήτηση των προθέσεών τους. Αυτό είναι το πιο βασικό και αυτό δεν λύνεται, όσα διαγράμματα και όσα στοιχεία και να παρουσιάσουν. Αυτό χτίζεται σε βάθος χρόνου (και γκρεμίζεται σε μήνες αν όχι μέρες).
Αν θεωρούσες ότι το ΠΑΣΟΚ (στην συγκεκριμένη περίπτωση ή κάποιο άλλο κόμμα σε μία άλλη) θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να πετύχει ή να πλησιάσει τους στόχους αυτούς και να κινηθεί με βάση τις δεσμεύσεις του και ότι αυτές είναι αποτέλεσμα μίας ουσιαστικής επεξεργασίας και σοβαρής δουλειάς, τότε θα τα έβλεπες διαφορετικά τα ίδια πράγματα.
Δεν μπορώ να σε πείσω και δεν προσπαθώ. Αλλά νομίζω ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι στην αξιοπιστία.
May 24, 2009 at 2:30 am |
@atma: γιατί λες “των δύο κομμάτων”; Υπάρχει κάποιο τρίτο που έχει πιο τεκμηριωμένες θέσεις;
May 24, 2009 at 10:42 am |
Γεια χαρά Παναγιώτη,
Ευχαριστώ για το feedback. Θα σχολιάσω/διαφωνήσω με το πρώτο σημείο της απάντησής σου αναφορικά με την υπερεκτίμηση και τους αστάθμητους παράγοντες (συμφωνώ 100% με τα όσα γράφεις σχετικά με την αναξιοπιστία αν και θα επισημάνω ότι ο “ξύλινος λόγος” δεν είναι το αντίδοτο).
Οι απαιτήσεις μου από την όποια αξιωματική αντιπολίτευση στην Ελλάδα (την παρούσα περίοδο το ΠΑΣΟΚ) είναι αυξημένες. Ο λόγος είναι ότι πέρα από τα μέσα που έχει στη διάθεσή του οποιοδήποτε κόμμα η αξιωματική αντιπολίτευση έχει ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά. Στο θέμα μας, το ΠΑΣΟΚ έμμεσα ισχυριζόταν πριν δύο χρόνια ότι έχει μια πολύ καλή εικόνα των αμυντικών αναγκών:
Αυτό είναι μια εξαιρετικά απόλυτη δήλωση. Ξεκαθαρίζει ότι η αντίστοιχη Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο έχει επαρκή γνώση των αμυντικών αναγκών αλλά γνωρίζει και πώς αυτή συναρτάται με τον αριθμό κληρωτών. Με δεδομένο ότι η θέση του ΠΑΣΟΚ παραμένει αναλλοίωτη κάνω τη λογική υπόθεση ότι αυτό συνεχίζει να ισχύει.
Δε θα σχολιάσω επί της ουσίας τους παράγοντες που αναφέρεις (Κυπριακό, Τουρκία, αμυντικές δαπάνες) καθότι θα το κάνω σε επόμενο post. Απλά θα επισημάνω ότι οι “αστάθμητοι παράγοντες” είναι μέρος της δουλειάς. Βάζεις τα ρίσκα κάτω, τα κάνεις “φραγκοδίφραγκα” και στο τέλος όχι απλά θέτεις στόχους αλλά συσχετίζεις και κάποιο ρίσκο αποτυχίας με αυτούς.
Συνοψίζοντας, πιστεύω ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν είναι “ουρανοκατέβατη” για να δεχόμαστε γενικολογίες. Είναι εφικτό να διαχειριστεί το ρίσκο, να κάνει συγκεκριμένες προτάσεις, να θέσει μετριοπαθείς αλλά χειροπιαστούς και μετρήσιμους στόχους, να κάνει under-promise και over-deliver. Και αν κάνει (over-)deliver θα χτίσει την πολυπόθητη αξιοπιστία, αλλιώς απλά θα τους πούμε ψεύτες.
May 24, 2009 at 4:18 pm |
Θα προσθέσω και κάτι ακόμα σχετικά με την υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων της όποιας αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Πράγματι ορισμένοι στόχοι είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθούν με ακρίβεια ή το σχετιζόμενο ρίσκο μιας τέτοιας προσπάθειας είναι πολύ υψηλό (*). Ωστόσο είναι εξαιρετικά εύκολο να ποσοτικοποιηθούν και να αξιολογηθεί πόσο εφικτοί είναι κάποιοι άλλοι. Αναφέρω για παράδειγμα μερικούς στόχους που δεν εξαρτώνται ιδιαίτερα από αστάθμητους παράγοντες (πλην πολέμου, αλλά μιλάμε για θητεία σε περίοδο ειρήνης):
- το κόστος στην οικονομία του να παίρνουν οι φαντάροι έναν αξιοπρεπή μισθό, έστω 600€ (αντί των 9€)
- δημιουργία λίστας “περιφερειακών δραστηριοτήτων” (π.χ. καθαρισμός στρατοπέδων, μαγειρεία, σκοπέτα) και ανάληψη δέσμευσης για κατάργησή ανάληψης τέτοιων δραστηριοτήτων από τους κληρωτούς εντός διετίας
- σε συνδυασμό με τα δύο παραπάνω μετατροπή της θητείας σε 8ωρη απασχόληση για το διάστημα που διαρκεί. Καθορισμός συγκεκριμένου 8ώρου (π.χ. 8-16). Πληρωμή υπερωριών στο φαντάρο με το standard rate για απασχόληση πέρα από το 8ωρο. Απαγόρευση συνολικής εργασίας από το φαντάρο πέρα από 48 ώρες σε μια εβδομάδα.
Δυστυχώς σε ότι αφορά τη θητεία το ΠΑΣΟΚ αποφεύγει να δεσμευτεί όχι μόνο για τα δύσκολα αλλά και για τα εύκολα.
(*) Αυτό δεν αναιρεί τα όσα γράφηκαν προηγουμένως, ότι η έλλειψη στόχων δεν αιτιολογείται δηλαδή επαρκώς από κάποιο risk analysis
May 24, 2009 at 10:56 pm |
[...] μόνο χειρότερο από ένα project manager επιφυλακτικό που καταφεύγει σε γενικολογίες και αόρισ… είναι ο ικανός ψεύτης. Όχι ο σκέτος ψεύτης: αυτόν με [...]